Vince Barnett

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

وینس بارنت (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۰۲ – درگذشته ۱۰ اوت ۱۹۷۷) یک هنرپیشه سینما و تلویزیون آمریکایی بود. او در ابتدا روی صحنه ظاهر شد.

درگیری اولیه بارنت با هالیوود به عنوان فیلمنامه نویس، نوشتن فیلمنامه برای فیلم های دو فیلم اواخر دهه 1920 بود. او در سال 1930 با بازی در صدها قطعه کمدی و نقش های مکمل شروع به حضور در فیلم کرد. یکی از برجسته‌ترین نقش‌های او در صفحه نمایش، «منشی» گانگستری احمق و بی‌سواد در فیلم Scarface (1932) بود. از جمله بهترین نقش‌های اولیه او، به غیر از Scarface، قفس بزرگ (1933)، شاهزاده خانم سی روز (1934) و پرنسس اوهارا (1935) بودند.

در سال‌های بعد، بارنت نقش‌های مستقیم شخصیت را بازی می‌کرد، اغلب به‌عنوان مردان کوچک فرسوده، دفن‌گردان، سرایدار، بارفروش و مست در تصاویری از فیلم‌های نوآر (قاتلان، 1946) تا وسترن (اسپرینگ‌فیلد ریفل، 1952). او در کمدی‌ها و معمای‌های «B» مورد استقبال قرار گرفت: به‌عنوان گانگسترهای رونیونسک در فیلم‌های دزدی لباس‌های کوچک (1943)، خانم کوچک برادوی (1947)، و بچه‌های خانه گاز به غرب (1947)، و به‌ویژه در نقش همراه مشتاق تام کانوی در فیلم The Falcon’s Alibi (11).

پس از جنگ جهانی دوم، با ساخت کمتر فیلم توسط استودیوهای هالیوود، بارنت به چهره ای آشنا در تلویزیون تبدیل شد.