افراد

جوزف هولگادو، معروف به تیکی هولگادو (۲۴ ژوئن ۱۹۴۴ – ۲۲ ژانویه ۲۰۰۴)، یک هنرپیشه فرانسوی بود. او که به خاطر قد کوتاه، چهره متمایز و لهجه سنگین جنوبی اش شناخته می شود، همیشه با فیلمساز ژان پیر ژونه همکاری می کرد. حرفه اصلی هولگادو نوازندگی بود. پس از بازی در یک گروه در نوجوانی، در صنعت موسیقی فرانسه کار پیدا کرد و در نهایت به عنوان منشی شخصی توسط خواننده کلود فرانسوا و سپس توسط جانی هالیدی استخدام شد. او در اواسط دهه سی خود بازیگر شد و شروع به حضور در نقش های کوچک، بیشتر در فیلم های کمدی کرد. او کم کم به چهره ای آشنا در فیلم های فرانسوی تبدیل شد. در سال 1991، هولگادو در دو فیلم ظاهر شد که به او اجازه داد شهرت بیشتری کسب کند، اغذیه‌فروشی‌های ژان پیر ژونه و مارک کارو، سپس Une époque formable...، اثر ژرارد جوگنو، جایی که او نقشی را که مخصوص او نوشته شده بود بازی کرد. در طول سال های بعد، هولگادو به عنوان یک بازیگر شخصیت بسیار فعال بود. او دو بار نامزد دریافت جایزه سزار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد، ابتدا برای فیلم Une époque hormidable...، سپس برای فیلم فرانسوی Twist (1994). در سپتامبر 2003، هولگادو از بهبودی سرطان ریه خود خبر داد، که از سال 2000 به طور قابل توجهی ظاهرش را روی پرده سینما کمتر کرده بود. در 5 ژانویه 2004، او به تازگی کار بر روی فیلم جدیدی را با کلود للوش آغاز کرده بود، اما در 22 ژانویه 2004 به سرطان تسلیم شد. او پس از انتقال سندی از بیمارستان پس از مرگش، پیامی را در بیمارستان به او منتقل کرد. چهارمین تومور سرطانی خود را بردارید. هولگادو در آنجا اعلام کرد: "باید به مردم گفت که ترک سیگار کاملا ضروری است". تیکی هولگادو در گورستان پرلاشز (بخش 45) به خاک سپرده شد. منبع: مقاله "Ticky Holgado" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA.

میشل ووکور در 2 اکتبر 1938 در رامپیون، سن و مارن، فرانسه به دنیا آمد. او برای آثارش در عشق و مرگ (1975)، Nous maigrirons ensemble (1979) و Les bidasses au pensionnat (1978) شناخته شده است. او در 13 نوامبر 2016 در Neuilly-sur-Seine، Hauts-de-Seine، فرانسه درگذشت.

خاویر دلوک (زاده ۱۸ مارس ۱۹۵۸) بازیگر، کارگردان و فیلمنامه‌نویس فرانسوی است. او بیشتر برای بازی در سریال‌های تلویزیونی مانند «مارک الیوت» (یک درام پلیسی فرانسوی)، Dolmen (درام خانوادگی بریتنی) و 12 فصل «واحد تحقیقات» (یکی دیگر از درام‌های تخصصی پلیس فرانسه) به عنوان «کاپیتان مارتین برنیر» و بازی در فیلم‌هایی از جمله او با چشمان باز در سال 1985 درگذشت و اسیر در سال 1985 شناخته شد. خاویر لپتیت در کان در کالوادوس به دنیا آمد. دوران کودکی او در ژاکوب-مسنیل، دهکده ای در نزدیکی برت ویل-سور-لایز سپری شد. او در مدرسه شبانه روزی در لیزیو بزرگ شد. وقتی 14 ساله شد وارد دراماتیک آماتور شد و در اولین فیلم کوتاه خود بازی کرد. در بیست سالگی به پاریس رفت و در Cours Florent (یک مدرسه نمایش خصوصی) ثبت نام کرد. سپس رابرت حسین بازیگر متوجه او شد. خاویر به یاد می آورد که "من تنها بلوند بودم - من را گرفتند!". حسین سپس اولین نقش خود را به عنوان «ادگار لینتون» جوان در نمایشنامه‌اش «Les Hauts de Hurlevent» (بلندی‌های بادگیر اثر امیلی برونته) به او داد که در سال 1979 در تئاتر بولون-بیلانکورت و لیون اجرا شد. با نام تولدش، خاویر لپتیت، زمانی که 22 سال داشت، در اولین فیلمش Les surdoués de la première compagnie به کارگردانی میشل ژرارد در سال 1981، قبل از پیوستن به Max Pécas برای Belles, blondes et bronzées (همچنین در سال 1981 Les-Tainsé و Leez-Tensé) به نمایش درآمد. 1983. در سال 1984، او در فیلم یانیک بلون La Triche (The Cheat) حضور داشت، سپس یک توزیع کننده از او خواست که برای بهبود پوسترها نام مستعار بگیرد. این بازیگر به تعطیلات آخر هفته خود در Luc-sur-Mer در Côte de Nacre فکر کرد، جایی که زمان زیادی را در آنجا گذراند، سپس او تبدیل به خاویر دلوک شد. به لطف بازی در این فیلم، او در دهمین مراسم سزار در سال 1985 به عنوان امیدوارترین بازیگر معرفی شد. سپس سال بعد، در یازدهمین مراسم سزار، جایی که او به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای او با چشمان باز درگذشت توسط ژاک درای، درست پس از اتمام فیلم علمی تخیلی رابرت 89، نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. او همچنین یک بازیگر تئاتر است و در سال 1986 در ویلای آبی اثر ژان کلود بریسویل در تئاتر اسپیس کاردین (پاریس) بازی کرد. او سپس با کارگردان ژان مارای در تئاتر بوفه پاریس ملاقات کرد تا لباس "هانس" را در ژان کوکتو در نمایش ژان کوکتو در ژان کوکتو در نمایش 19 باک بعدا بپوشد. که "من نمی دانستم چگونه بمیرم و او به من یاد داد که روی صحنه بمیرم". در سال 1989، او با جیمز ویلبی و سرنا گوردون در مینی سریال تلویزیونی دو قسمتی A Tale of Two Cities برای ITV Granada بازی کرد. این تولید همچنین در تئاتر Masterpiece از شبکه PBS در ایالات متحده پخش شد. در سال 1991، او کمپینی را به نام "نه به مواد مخدر، بله به زندگی" بر اساس سوء مصرف قبلی خود آغاز کرد، سپس نمایشنامه خود نوشته خود را به نام "La Pluie du Soleil" (یا "باران خورشید") که در تئاتر Comedie-Caumartin اجرا شد را روی صحنه برد. در سال 1991 او همچنین یک تک آهنگ دونفره با ویکتور لازلو به نام "Baiser sacré" در لیبل Polydor ضبط کرد. از سال 1998 تا 2005، او در مجموعه تلویزیونی مارک الیوت بازی کرد و سپس در سال 2006، مهمترین نقش خود را در کار تلویزیونی خود، با اجرای سرگرد، سپس ستوان، سپس کاپیتان مارتین برنیر، شخصیت اصلی سریال "واحد تحقیقات" ایفا کرد، که در سال 2018 تنها عضو دوازدهمین فصل از زمان شروع بازیگر شد. ... منبع: مقاله "Xavier Deluc" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.