افراد

بازیگر / مجری.

جودی در سن متئو کالیفرنیا به دنیا آمد و در سال 1978 بازیگری حرفه ای خود را در لس آنجلس آغاز کرد. او در بیش از 400 آگهی تبلیغاتی و 150 پروژه تلویزیونی و سینمایی حضور داشته است. او جوایز متعددی را برای مربیگری و تدریس در استودیوی شخصی خود Keep it Real Acting Studios به علاوه جوایز برای بازی اش در MAD MEN دریافت کرده است. او با دانش و تجربه گسترده خود به سراسر کشور سفر می کند و به هنرپیشگان الهام می بخشد. جودی همچنین نویسنده منتشر شده کتاب راهنمای تجاری به نام "من آن را رزرو کردم!" او همچنین یک کتاب جدید و دوره آنلاین با عنوان کسب و کار بازیگری دارد. او سمینارهای متعددی را برای به اشتراک گذاشتن تجربیات گسترده خود انجام داده است. همچنین، جودی میزبان پادکست HOLLYWOOD GAME CHANGERS @keepitrealacting/HGC است. او که یک کوهنورد مشتاق بود، کتابی در مورد پیاده‌روی‌های خود در سراسر جهان نوشت به نام زندگی مانند کوهنوردی است... بهترین منظره بعد از سخت‌ترین صعود می‌آید. پسرش فرانکی مانس نیز بازیگر است.

خوزه ماریا یازپیک (زاده ۱۳ نوامبر ۱۹۷۰) یک بازیگر سینما و تلویزیون مکزیکی است. یازپیک در مکزیکو سیتی در آغوش یک خانواده ثروتمند، پسر یک متخصص زنان موفق، دکتر خوزه ماریا مزا، و کریستینا یازپیک به دنیا آمد. اولین کار بازیگری او از دوست پدرش بود که فیلم تلویزیونی «بی رحم با فرشته مرگ» را تهیه کرد. او به مکزیکوسیتی نقل مکان کرد تا در CEA از تلویزا تحصیل کند. او در CEA با افراد مشهور آینده مانند آرات د لا توره، فابیان کوررس و ادواردو ریل مطالعه کرد. پس از فارغ التحصیلی به او پیشنهاد شد نقش‌های کوچکی در سریال‌های تلویزیونی نوجوانان در تلویزیون پخش کند، که او می‌خواست آن را رد کند، اما قرارداد انحصاری با این تلویزیون او را مجبور کرد که همه نقش‌هایی را که به او پیشنهاد شده بود بپذیرد و علاوه بر آن با دو ماه بدون دستمزد مجازات شد.او اولین نقش اصلی خود را در تلویزیون در سریال «کبوتر» در سال 1995 دریافت کرد، که تولید آن به دلیل مرگ «تراژیک» متوقف شد. قهرمان داستان، بازیگر جراردو همر. سال بعد او در دومین تله‌نوول خود، ترانه عشق، به تهیه‌کنندگی لوئیس د لیانو ماسدو، و در فیلم Última llamada به کارگردانی کارلوس گارسیا آگراز شرکت کرد. در سال 1997، با بازی در نقش شرور جوانی در تله‌نوول‌های Pueblo chico، infierno grande و Ángela که هر دو توسط ژوزه آلبرتو کاسترو تهیه‌شده بودند، حرفه‌اش شروع به پرواز کرد.

مارکو فابیو مالدونادو پیگوسی (به سائوپائولو، 1 فوریه 1989) بازیگر و تهیه کننده برزیلی است.

Ciara Quinn Bravo (زاده ۱۸ مارس ۱۹۹۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای بازی در نقش کاترین کلر «کتی» نایت در Big Time Rush، Can You Teach My Alligator Manners؟ و Washed Up شناخته شده است. کارهای براوو به عنوان صداپیشه شامل Gesalita در فصل 3 باز، شادی یک پتوی گرم است، چارلی براون و سارا در مامور ویژه اوسو است. در یوتیوب، او در حال حاضر کانال های خود را به نام های "CiaraBravo" و "CiaraBravo2" دارد و در حال حاضر روی آلبوم جدید خود "Fly" کار می کند. شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Ciara Bravo، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.

شری کولا (متولد 10 نوامبر 1989) کمدین و بازیگر آمریکایی متولد چین است. او در فیلم Freeform's Good Trouble نقش آلیس کوان را بازی کرد و یکی از چهار بازیگر اصلی، لولو چن، کمدی Joy Ride در سال 2023 بود.

Marisa Tomei (/toʊˈmeɪ/، ایتالیایی: [toˈmɛi]؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۶۴) بازیگر آمریکایی است. او برای بازی کمدی خود در «وینی پسر عموی من» (1992) شهرت یافت، که برای آن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. او نامزدهای بیشتری را در رده برای «در اتاق خواب» (2001) و «کشتی‌گیر» (2008) دریافت کرد.  اولین حضور او در سریال «As the World Turns» (1983–1985) و فصل اول سریال کمدی «دنیای متفاوت» (1987) بود. از دیگر فیلم‌های برجسته تومی می‌توان به چاپلین (1992)، کاغذ (1994)، آنچه زنان می‌خواهد (2000)، دانیکا (2006)، قبل از اینکه شیطان بداند مرده‌ای (2007)، گرازهای وحشی (2007)، کشتی‌گیر 2008، و مارس (2011)، دیوانه، احمق، عشق (2011)، راهنمایی والدین (2012)، کوتاه بزرگ (2015) و پادشاه استاتن آیلند (2020). او همچنین می پارکر را در دنیای سینمایی مارول، از کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی (2016) تا مرد عنکبوتی: راه برگشتی به خانه (2021) به تصویر کشید. تومی یکی از اعضای موسس شرکت تئاتر فرشتگان برهنه بود. او در «دختران جان مورگان ایوانز» (1986) در خارج از برادوی ظاهر شد و قبل از اولین حضورش در «برادوی» در «منتظر تا تاریکی مقابل کوئنتین تارانتینو» (1998) ظاهر شد. او برای بازی در دختران برتر (2008) نامزد دریافت جایزه درام دسک برای بازیگر نقش برجسته زن در یک نمایشنامه شد و جایزه ویژه میز درام را برای ویل انو جونز واقعی (2014) دریافت کرد. او با احیای خالکوبی رز در سال ۲۰۱۹ به برادوی بازگشت. شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Marisa Tomei، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.

ماریو مافی کارگردان، فیلمنامه نویس و بازیگر ایتالیایی بود که بیش از پنج دهه فعالیت حرفه ای او را در بر گرفت. او کار خود را به عنوان دستیار کارگردان در سال 1936 با کار بر روی فیلم Pioggia d'estate به کارگردانی ماریو مونیچلی آغاز کرد. در طول جنگ جهانی دوم، مافی بر ساخت فیلم مستند تمرکز کرد و پس از جنگ به فیلم های داستانی بازگشت. او اولین بازیگری خود را در سال 1947 با بازی در فیلم های Tombolo، Paradiso nero و Le avventure di Pinocchio انجام داد. مافی بین سال‌های 1963 و 1969 سه فیلم بلند و یک سری فیلم کوتاه کارگردانی کرد. اولین کارگردانی او اقتباسی از رمان I promessi sposi الساندرو مانزونی در سال 1964 بود. کارهای مافی به دلیل تطبیق پذیری اش، شامل نقش های کارگردان، فیلمنامه نویس و بازیگر، که سهم قابل توجهی در سینمای ایتالیا داشته است، مورد توجه قرار گرفته است.

ماریو چکی گوری (به ایتالیایی: Mario Cecchi Gori) (زاده ۲۱ مارس ۱۹۲۰، فلورانس – ۵ نوامبر ۱۹۹۳، در رم) تهیه‌کننده فیلم و صاحب شرکت‌های ایتالیایی بود. او بیش از 200 فیلم، به ویژه با دامیانو دامیان، دینو ریسی (زندگی آسان، من موستری) و اتوره اسکولا تولید کرد. فیلم مدیترانه ساخته گابریله سالواتورس برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی شد. او با فیلم Lamerica به کارگردانی جیانی آملیو جایزه بهترین فیلم جوایز فیلم اروپا را در سال 1994 دریافت کرد. Il Postino: The Postman (۱۹۹۵، به کارگردانی مایکل رادفورد) اولین فیلم ایتالیایی بود که نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم شد. او از سال 1990 تا زمان مرگش رئیس فیورنتینا بود. پسرش ویتوریو سیچی گوری نیز تهیه کننده فیلم است. منبع: مقاله "Mario Cecchi Gori" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.