افراد

آلیشیا کریستین «جودی» فاستر (زاده ۱۹ نوامبر ۱۹۶۲) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او جوایز متعددی از جمله دو جایزه اسکار، سه جایزه بفتا، سه جایزه گلدن گلوب و یک جایزه انجمن بازیگران سینما را دریافت کرده است. او برای کار به عنوان تهیه کننده و کارگردان، نامزد دریافت جایزه Primetime Emmy شده است. او همچنین افتخارات متعددی مانند جایزه گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل در سال 2013 را به دست آورده است، در سال 2016 به پیاده روی مشاهیر هالیوود راه یافت و در سال 2021 نخل طلای افتخاری جشنواره فیلم کن را دریافت کرد. فاستر کار حرفه ای خود را به عنوان یک مدل کودک و بعداً به عنوان یک بت نوجوان در فیلم های مختلف دیزنی از جمله ناپلئون و سامانتا (1972)، جمعه عجیب و غریب (1976) و شمع کفش (1977) آغاز کرد. او در کمدی-درام مارتین اسکورسیزی آلیس دیگر اینجا زندگی نمی کند (1974) بازی کرد و با او در راننده تاکسی (1976) در نقشی که برای آن نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد، با او متحد شد. دیگر فیلم های اولیه عبارتند از: تام سایر (1973)، باگزی مالون (1976)، دختر کوچکی که در پایین کوچه زندگی می کند (1976)، کارنی (1980) و روباه ها (1980). فاستر پس از حضور در دانشگاه ییل به نقش‌های اصلی بالغ تبدیل شد و دو جایزه اسکار برای بازی در نقش قربانی تجاوز جنسی در فیلم متهم (1988) و کلاریس استارلینگ در سکوت بره‌ها (1991) به دست آورد. او همچنین نامزدی برای نل (1994) دریافت کرد. از دیگر فیلم‌های برجسته او می‌توان به سامرزبی (1993)، ماوریک (1994)، تماس (1997)، آنا و پادشاه (1999)، اتاق وحشت (2002)، نقشه پرواز (2005)، درون مرد (2006)، شجاع (2007)، جزیره نیم (2008)، هتل‌ها (200110)، 3، Carnage (2011) اشاره کرد. (2018) و موریتانی (2021). او اولین کارگردانی خود را با مرد کوچولو تیت (1991) انجام داد و از آن زمان تاکنون فیلم هایی مانند Home for the Holidays (1995)، Beaver (2011) و Monster Monster (2016) را کارگردانی کرده است. او شرکت تولید خود را با نام Egg Pictures در سال 1992 تاسیس کرد. او دو جایزه Primetime Emmy را برای تهیه‌کنندگی The Baby Dance (1999) و کارگردانی قسمت Orange Is New Black در سال 2014 دریافت کرد. گرایش جنسی فاستر در سال 1991 زمانی که نشریاتی مانند OutWeek و The Village Voice در اعتراض به همجنس گرا هراسی و ترنس هراسی ادعایی در سکوت بره ها ادعا کردند که او یک لزبین است، موضوع بحث عمومی شد. او در سال 2007 در یک سخنرانی در صبحانه "زنان در سرگرمی" هالیوود ریپورتر به طور علنی به رابطه 14 ساله خود با سیدنی برنارد اذعان کرد. در سال 2013، او پس از دریافت جایزه سیسیل بی دمیل در هفتادمین دوره جوایز گلدن گلوب، تصمیم خود را برای حضور در یک سخنرانی بیان کرد که باعث شد بسیاری از خبرگزاری ها او را همجنس گرا توصیف کنند. برخی منابع خاطرنشان کردند که او در سخنرانی خود از کلمات "گی" یا "لزبین" استفاده نکرده است.

راس مارین (زاده 1 مه 1934 - درگذشته 6 مارس 2005) بازیگر آمریکایی سینما و تلویزیون بود که از اوایل دهه 1970 تا اوایل دهه 1990 فعال بود.

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد ریچارد لین (زاده ۲۸ مه ۱۸۹۹ – درگذشته ۵ سپتامبر ۱۹۸۲) یک گوینده تلویزیونی و بازیگر آمریکایی بود که با پخش برنامه‌های دربی کشتی و غلتکی در تلویزیون KTLA، عمدتاً از سالن بزرگ المپیک در لس‌آنجلس، اثر خود را به ثبت رساند. لین در سال 1899 در دریاچه رایس، ویسکانسین در یک خانواده کشاورز متولد شد. او در اوایل زندگی استعداد خود را در شعر خوانی و انجام کارهای مختلف آواز و رقص پیدا کرد. در سال‌های نوجوانی، او در سیرک‌های سرتاسر اروپا روال «فک آهنین» را انجام می‌داد و به عنوان درامر در حال تور با گروهی در استرالیا کار می‌کرد. پس از افول ودویل، لین کارهای گسترده‌ای در زمینه فیلم‌های سینمایی به دست آورد و در آن زمان به خاطر بازی در نقش بازرس جان یا ویلیام فارادی یا فارادی (بسته به فیلم) در تمام چهارده فیلم بوستون بلکی کلمبیا با بازی چستر موریس، با بازی Meet Boston Blackie در سال 1941 شناخته شد. G.I.s. واحد او در فورت مک آرتور در سپتامبر 1944 ظاهر شد. لین همچنین برای دربی Jalopy و دربی تخریب در Ascot Park، Gardena California اعلام کرد. لین همچنین فارادی را در اولین نسخه رادیویی Boston Blackie بازی کرد که از 23 ژوئن 1944 تا 15 سپتامبر 1944 در NBC پخش شد.

کورنلیا لین شارپ (انگلیسی: Cornelia Lynn Sharpe؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۴۳) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او برای نقش‌هایش در سرپیکو (1973)، تناسخ پیتر پراد (1975) و ماجراهای پلوتون نش (2002) شناخته شده است.

ویلما جین کوپر (زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۲۸ در تافت، کالیفرنیا)، معروف به جین کوپر، یک هنرپیشه آمریکایی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش کاترین چنسلر در سریال تلویزیونی جوان و بی‌قرار شناخته می‌شود. اگرچه او در زمان پخش سریال در مارس 1973 در سریال حضور نداشت، اما اولین حضور خود را در نوامبر همان سال روی پرده سینما انجام داد و همچنان طولانی‌ترین بازیگر در سریال The Young and the Restless است. او مادر کوربین برنسن است. شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا جین کوپر، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.

نورمن آلدن (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۴ – درگذشته ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۲) یک بازیگر آمریکایی بود. کار او نزدیک به 50 سال به طول انجامید که شامل اجراهای متنوع و به یاد ماندنی زیادی بود. برخی از نقش های برجسته او عبارتند از: صدای سر کی در شمشیر در سنگ (1963)، دکتر لینستروم در من هرگز به تو یک باغ گل رز را قول ندادم (1977)، صاحب غذاخوری لو در فیلم بازگشت به آینده (1985)، صدای کرانیکس در فیلم تبدیل شوندگان: فیلم (1986)، فیلمبردار ساخت و ساز (Ed Wooman) (198) (1994). آلدن همچنین در برنامه های معروفی مانند Gunsmoke، Perry Mason و The Twilight Zone به عنوان مهمان حضور داشت. آلدن برای اولین بار اشتیاق خود به بازیگری را در حین تحصیل در دانشگاه مسیحی تگزاس کشف کرد، جایی که در تولیدات تئاتر در محوطه دانشگاه شرکت کرد. پس از خدمت در ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم، او حرفه بازیگری را دنبال کرد و اولین حضور تلویزیونی خود را در سال 1957 در The 20th Century Fox Hour انجام داد. آلدن تا زمان بازنشستگی در سال 2006 به طور پیوسته به کار خود ادامه داد.

هلنا کالیانیوتس بازیگر یونانی-آمریکایی سینما است.

کوین مک کارتی (زاده ۱۵ فوریه ۱۹۱۴ – درگذشته ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از او به عنوان نقش اول مرد در فیلم علمی تخیلی ترسناک حمله به بدن قاپیان (1956) یاد می شود. پس از چند نقش مهمان تلویزیونی، مک کارتی اولین بازی معتبر خود را در فیلم مرگ یک فروشنده (1951) انجام داد و بیف لومان را در مقابل ویلی لومان فردریک مارچ به تصویر کشید. این نقش برای او جایزه گلدن گلوب و نامزدی جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت.