افراد

از ویکی پدیا پل پورکازی (انگلیسی: Paul Porcasi؛ ۱ ژانویه ۱۸۷۹ – ۸ اوت ۱۹۴۶) یک هنرپیشه اهل ایتالیا بود. او بین سال های 1917 تا 1945 در 142 فیلم ظاهر شد. او در پالرموی سیسیل به دنیا آمد. پورکاسی در نقش «نیک یونانی» در برادوی یونیورسال (1929) به یاد ماندنی بود. پورکاسی از سال 1916 تا 1928 به ندرت در برادوی اجرا کرد. او فعالیت تئاتری خود را در نمایش موفق "برادوی" در نقش نیک وردیس که از 16 سپتامبر 1926 تا 11 فوریه 1928 اجرا شد (603 اجرا) در تئاتر برودهرست به پایان رساند. یولا دوآوریل بازیگر فرانسوی در فیلم ماجراجویی تارزان و همسرش از MGM نقش دخترش مادام فروند را بازی کرد. پورکاسی در 8 اوت 1946 در هالیوود کالیفرنیا درگذشت.

فرانک اوکانر بازیگر سینما و تلویزیون آمریکایی و همچنین کارگردان، فیلمنامه نویس و تهیه کننده بود. فعالیت طولانی بازیگری او در سینما از سال 1915 آغاز شد.

Rosa Emma Mona María Marta Capdevielle با نام هنری مونا ماریس (7 نوامبر 1903، بوئنوس آیرس - همان، 23 مارس 1991)، بازیگر سینمای آرژانتینی بود که در اولین دوره سینما در اروپا و ایالات متحده آمریکا بازی کرد. او در آرژانتین به عنوان غرور پامپاس شناخته شد.

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد ویلیام کینگ باگوت (زاده ۷ نوامبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۸) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود. او یک ستاره بین المللی سینمای عصر فیلم صامت بود. باگوت که اولین مرد برجسته آمریکایی بود که به صورت فردی تبلیغ شد، با نام‌های «پادشاه فیلم‌ها»، «عکاسی‌شده‌ترین مرد جهان» و «مردی که چهره‌اش به اندازه مردی در ماه آشناست» نام داشت. بگو از سال 1909 تا 1947 در بیش از 300 فیلم سینمایی ظاهر شد، 18 فیلمنامه نوشت و 45 فیلم را از سال 1912 تا 1928 کارگردانی کرد، از جمله دروغ (1912)، قرعه کشی ها: ترقه زن آماتور (1925) و خانه رسوایی (1928). او همچنین کارگردانی ویلیام اس هارت را در مشهورترین وسترن خود، Tumbleweeds (1925) بر عهده داشت. باگوت در میان حضورهایش در فیلم بیشتر برای فیلم‌های The Scarlet Letter (1911)، دکتر جکیل و آقای هاید (1913) و Ivanhoe (1913) شناخته شد. باگو کار خود را روی صحنه، در یک شرکت سهامی شکسپیر آغاز کرد و در سراسر ایالات متحده تور برگزار کرد. در حالی که در سال 1909 در سنت لوئیس بازی می کرد، او به عنوان بازیگر مکمل در تولید تور شوبرت حلقه آرزوها انتخاب شد. وقتی حلقه آرزوها در شیکاگو بسته شد، باگوت به نیویورک بازگشت تا به شرکت دیگری بپیوندد. پس از ملاقات اتفاقی با هری سولتر، که کارگردانی فیلم برای کارل لمل در شرکت Independent Moving Pictures (IMP) بود، او را متقاعد کردند تا با سولتر به استودیو برود. باگوت به صنعت نوپا علاقه مند شد و تصمیم گرفت به پخش کننده تصویر تبدیل شود. اولین فیلم او فیلم کوتاه عاشقانه بیداری بس (1909) در مقابل فلورانس لارنس بود. این فیلم توسط هری سولتر، همسرش، در IMP در فورت لی، نیوجرسی کارگردانی شد. در زمانی که بازیگران سینما به صورت ناشناس کار می‌کردند، باگوت و لارنس اولین «ستاره‌های سینما» بودند که به آنها صورت‌حساب، خیمه شب بازی و تبلیغ در تبلیغات داده شد. باگو از سال 1909 تا 1911 در حداقل 42 فیلم در کنار لارنس بازی کرد. در سال آخر، او حداقل در 16 فیلم با مری پیکفورد بازی کرد. او همچنین شروع به نوشتن فیلمنامه و کارگردانی کرد و در تمام این مدت تبدیل به یک ستاره بزرگ بین المللی شد. هنگامی که او "شخصا" در تئاتر ظاهر شد، در درهای صحنه مورد حمله قرار گرفت. در سال 1912، او به قدری مشهور بود که زمانی که نقش اصلی را در تشکیل کلوپ معتبر اسکرین در نیویورک، اولین سازمان از نوع خود که صرفاً برای اهالی سینما بود، ایفا کرد، او انتخاب طبیعی برای اولین رئیس آن بود. کینگ باگوت در سال 1948 در سن 68 سالگی در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. باگوت برای کمک به صنعت فیلم، در سال 1960 یک ستاره سینما در پیاده روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد. ستاره او در بلوار هالیوود 6312 قرار دارد.

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد وید بوتلر (زاده ۳ اکتبر ۱۸۸۸ – درگذشته ۷ مه ۱۹۴۳) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بین سالهای 1919 تا 1943 در بیش از 430 فیلم ظاهر شد. او در سانتا آنا، کالیفرنیا به دنیا آمد و در هالیوود، کالیفرنیا بر اثر سکته قلبی درگذشت. در برادوی، بوتلر در نمایشنامه صدای خاموش (1914) ظاهر شد.

آل هیل (زاده ۱۴ ژوئیه ۱۸۹۲ – درگذشته ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۴) یک هنرپیشه شخصیت آمریکایی بود که بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۵۴ در بیش از ۳۲۰ فیلم از جمله فیلم دختر روی پل محصول ۱۹۵۱ ظاهر شد. هیل در سال 1954 در 62 سالگی خود درگذشت. شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا Al Hill (بازیگر)، دارای مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد باربارا بدفورد (به انگلیسی: Barbara Bedford) (زاده ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۳ – درگذشته ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱) یک هنرپیشه آمریکایی بود که در ده‌ها فیلم صامت ظاهر شد. حرفه او پس از معرفی صدا کاهش یافت، اما او تا سال 1945 در نقش های کوچک ظاهر شد. او پس از دبیرستان راهی هالیوود شد. او نامه‌های زیادی از طرفدارانش به بازیگر ویلیام اس. هارت نوشته بود و او به او کمک کرد تا نقش کوچکی در فیلم گهواره شجاعت در سال ۱۹۲۰ بازی کند. زمانی که در همان سال در فیلم The White Circle به عنوان بازیگر کار می کرد، مورد توجه یکی از بازیگران همکار جان گیلبرت قرار گرفت و او را به کارگردان موریس تورنور توصیه کرد. Tourneur او را در کنار گیلبرت در Deep Waters انتخاب کرد. تورنور همچنین او را در فیلم The Last of the Mohicans انتخاب کرد، جایی که او مورد علاقه آلن روسکو بود که بعداً در زندگی واقعی با او ازدواج کرد. در سال 1925، او در آخرین فیلم او، Tumbleweeds، در مقابل هارت ظاهر شد، وسترن کلیدی دوره صامت. او در سال 1926 در فیلم صامت عشق های قدیمی و جدید و در سال بعد در فیلم مسخره با لون چنی بازی کرد. هنگامی که حرفه او پس از تغییر به صدا رو به افول گذاشت، در سال 1936 با MGM قرارداد امضا کرد تا قطعات بیت و قطعات اضافی را بازی کند. آخرین حضور شناخته شده او در فیلم در سال 1945 بود.

ادوارد ون اسلون (متولد ادوارد پل ون اسلون) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر به خاطر نقش‌هایش در فیلم‌های ترسناک استودیو یونیورسال به یاد می‌آید.