Michael Schultz

شولتز در میلواکی، ویسکانسین، پسر کاترین فرانسیس (با نام خانوادگی لزلی)، کارگر کارخانه، و لئو شولتز آلمانی آمریکایی، فروشنده بیمه به دنیا آمد.

پس از کار در مقطع کارشناسی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و دانشگاه مارکت، به دانشگاه پرینستون رفت و در سال 1966 اولین نمایشنامه خود را کارگردانی کرد، تولیدی در انتظار گودو. او در سال 1968 به گروه Negro Ensemble پیوست که او را در سال 1969 به برادوی آورد. موفقیت او کارگردانی فیلم “جوان، با استعداد و سیاه” اثر لورین هانسبری بود که در سال 1972 برای تلویزیون دوباره اجرا کرد.

اولین پروژه های سینمایی شولتز کمدی کمدی را با نظرات اجتماعی عمیق (Honeybaby، Honeybaby و Cooley High) ترکیب کردند و با مجموعه کمدی Car Wash (1976) و What Way Is Up به اوج رسیدند؟ (1977)، با بازی ریچارد پرایور.

در سال 1978، شولتز با بیشترین بودجه ای که تا آن تاریخ به یک کارگردان فیلم آفریقایی-آمریکایی سپرده شده بود، زمام گروه موسیقی گروهبان Pepper’s Lonely Hearts را به دست گرفت. با این حال، پس از انتشار، این پروژه یک شکست تجاری و انتقادی بود. شولتز در ادامه فیلم های برجسته ای مانند شکار رفتگر (1979)، کپی کربن (1981) و بی نظمی ها (1987) را ساخت.

اخیراً، شولتز در تلویزیون کار کرده است و قسمت‌هایی از سریال‌های سبک آگاهانه مانند The Young Indiana Jones Chronicles و Picket Fences و همچنین تعداد زیادی فیلم ساخته شده برای تلویزیون را اجرا کرده است.

در سال 1991، شولتز به تالار مشاهیر فیلمسازان سیاه پوست راه یافت.