Anthony Perkins

آنتونی پرکینز (زاده ۴ آوریل ۱۹۳۲ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲) یک هنرپیشه و خواننده آمریکایی بود. او بیشتر به خاطر بازی در نقش نورمن بیتس در فیلم روانی آلفرد هیچکاک و بازی در فیلم متقاعدسازی دوستانه (1956) که نامزد جایزه اسکار شد، شناخته می شود. او اولین فیلم خود را در بازیگر زن (1953) به کارگردانی جورج کوکور قبل از تجربه موفقیت در برادوی با تولید چای و همدردی به کارگردانی الیا کازان (1955) انجام داد.

او به سرعت به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های هالیوود تبدیل شد و در کنار بازیگرانی مانند هنری فوندا (ستاره حلبی)، سوفیا لورن (هوس زیر نارون)، شرلی مک‌لین (کبریت‌ساز)، آدری هپبورن (عمارت‌های سبز)، و گریگوری پک، فرد آستر و آوا گاردنر (در ساحل) کار کرد.

او در سال 1960 هالیوود را ترک کرد و در اروپا کار موفقی داشت، جایی که با اینگرید برگمن (آیمز ووس برامس؟)، ملینا مرکوری (فدرا)، بریژیت باردو (Une ravissante idiote) و رومی اشنایدر، ژان مورو، السا مارتینلی (لزا مارتینلی و اورسون ولز) همبازی شد. او در سال 1968 با Pretty Poison به هالیوود بازگشت که به یک فیلم کلاسیک کالت تبدیل شد.

در دهه های بعد، حرفه او در کنار شخصیت هایی مانند دایانا راس (ماهون)، جف گلدبلوم (نام من را به خاطر بسپار)، الیزابت تیلور (زمستان می کشد)، جان کندی (منفی دوگانه)، و لورن باکال (قتل در قطار سریع السیر شرق) به شکوفایی ادامه داد. در سال 1973، او با همکاری استفان ساندهیم، آخرین شیلا را نوشت.

او در طول دوران حرفه ای خود برنده یک گلدن گلوب، یک جایزه کن و یک جایزه دیوید دی دوناتلو شد و نامزد دو جایزه تونی و یک جایزه اسکار شد. پرکینز در 12 سپتامبر 1992 بر اثر عوارض ایدز درگذشت.